Ecogran® – Wapniak Koszelowski

To granulowany, niepylisty nawóz wapniowy.

Wykazuje bardzo dobre właściwości chemiczne i fizyczne. Posiada wyjątkową czystość. Forma nawozu – granulat 2,0-4,0 mm, pozwala na łatwy wysiew i szybkie wymieszanie z warstwą gleby. Nawóz w 100% EKOLOGICZNY, wyprodukowany w oparciu o własne naturalne złożą kredy piszącej.

Wapniak Koszelowski produkujemy w workach 40 kg jak również w 500kg opakowaniach typu big – bag.

Skład chemiczny Wapniaka Koszelowskiego w mg/kg:

CaO K P Fe Zn Mn B Mo
5300000 163 164 443 54 218 128 40

 

Zastosowanie:

Wapniak Koszelowski doskonale nadaje się do nawożenia upraw polowych, warzywnych, sadowniczych, szklarniowych, użytków zielonych, kwiatów i trawników.
Ilości stosowania Wapniaka Koszelowskiego w zależności od rodzaju gleb:

GLEBY Bardzo kwaśne Kwaśne Lekko kwaśne
Bardzo lekkie 900 500 300
Lekkie 1100 800 400
Średnie 1300 1000 500
Ciężkie 1500 1100 700
Użytki zielone 900 700 300

 

 

Stosowanie Wapniaka Koszelowskiego powoduje:

 zwiększenie efektywność wykorzystania nawozów mineralnych,
zobojętnienie zakwaszającego glebę działania nawozów fizjologicznie kwaśnych,
zneutralizowanie uwidaczniającego się w kwaśnej glebie toksycznego
działania jonów glinu i manganu,
zwiększenie właściwości fizycznych gleb,
poprawę właściwości biologicznych gleby poprzez szybszy rozkład resztek pożniwnych, nawozów organicznych,
wyższą aktywność bakterii wiążących azot,
możliwość uprawy roślin bardziej przydatnych rolniczo, ale o wysokich wymaganiach dotyczących odczynu gleby na przykład lucerny

Więcej o nawożeniu wapnem:

Przesłanki uzasadniające konieczność rekultywacyjnego wapnowania gleb w Polsce
1. Ponad 50 % ogólnego areału gleb w Polsce wykazuje bardzo kwaśny i kwaśny odczyn (pH<5,5) i sytuacja ta nie uległa _żadnej zmianie w przeciągu ostatnich 20 lat. W ujęciu przestrzennym zaledwie w 2 województwach (kujawsko-pomorskie i opolskie) udział takich gleb wynosi poniżej 40%, natomiast w 4 województwach (łódzkie, mazowieckie, podkarpackie i podlaskie) gleby o pH poniżej 5,5 zajmuj_ 60-80 % ogółu powierzchni gruntów ornych. Pod względem stanu zakwaszenia gleb kraj nasz wyróżnia się bardzo niekorzystnie na tle krajów ościennych.

2. Silne zakwaszenie gleb w Polsce wynika przede wszystkim z rodzaju i pochodzenia skał macierzystych oraz przebiegu procesu glebotwórczego, ale niebagatelne znaczenie mają przyczyny o charakterze antropogenicznym. Na przyczyny antropogeniczne składają się_ opad kwaśnych substancji z atmosfery (tlenki siarki i azotu oraz amoniak) i zakwaszające działanie nawozów mineralnych, głównie azotowych. Łączny ładunek tych substancji zakwaszających sprowadzony do wspólnego mianownika jonów wodorowych szacowany jest obecnie na około 5 kmol H+ *ha-1, a w latach 80 tych osiągał 9 kmol H+*ha-1. Dla przybliżenia tych liczb warto przypomnieć, że do zobojętnienia 1 kmol H+ konieczne jest zastosowanie 28kg CaO .
W uproszczeniu przyjmuje się, że roczny opad 5-6 kmol H+*ha-1 gleb o pH poniżej 4,8 (gleby wykazujące kwasowość wymienna) może doprowadzić w krótkim czasie do degradacji takich gleb. Gleby o pH poniżej 4,8, stanowiące znaczącą część gleb bardzo kwaśnych i kwaśnych są zatem potencjalnie zagrożone procesami degradacyjnymi.

3. Kwaśny odczyn gleb związany jest z szeregiem ich niekorzystnych właściwości fizycznych i chemicznych. Należy tu wymienić zawartość szkodliwych form glinu i manganu w glebach o pH poniżej 5,0 zmniejszoną przyswajalności większości składników pokarmowych roślin (głównie fosforu, potasu i molibdenu) oraz zwiększono dostępność dla roślin metali ciężkich (głównie kadmu i ołowiu). Ostatnie zestawienia wyników badań OSChR wykazują, ze w grupie gleb bardzo kwaśnych (pH poniżej 4,5) ponad 50 % charakteryzuje się jednocześnie bardzo niską i niską zawartością przyswajalnego fosforu, a ponad 65 % – bardzo niską i niską zawartością przyswajalnego potasu. W grupie gleb o odczynie obojętnym taką zawartością fosforu wykazuje zaledwie 14 % gleb, a potasu ok. 25 % gleb.

4. Jedyna metoda regulacji odczynu gleb jest ich wapnowanie. Z obliczeń uwzględniających potrzeby wapnowania gleb i zalecane dawki CaO wynika, że dla uregulowania odczynu gleb gruntów ornych w Polsce konieczne byłoby zużycie ok. 20 mln ton CaO. Nawet odliczając
gleby bardzo lekkie i bardzo kwaśne zajmujące szacunkowo ok. 1,5 mln ha które powinny być wyłączone z użytkowania rolniczego minimalne zapotrzebowanie na wapno na grunty orne wynosi ok. 16 mln ton. Należy do tego doliczyć potrzeby wapnowania użytków zielonych, lasów, a szczególnie młodych nasadzeń leśnych, stawów i wybranych zbiorników otwartych (jeziora ) oraz rosnące zapotrzebowanie na wapno do higienizacji i uzdatniania odpadów komunalnych i produkcji różnego rodzaju nawozów organicznych. Zapotrzebowanie na wapno warto zestawić z zużyciem nawozów wapniowych, które w okresie ostatnich 10 lat nie przekracza 100 kg Cao na ha (ok. 1,5 mln ton CaO rocznie).

(źródło IUNG Puławy)